De vooroordelen over rauw vlees: Is dit echt zo gevaarlijk voor je kat?

StopbordWanneer het onderwerp rauwe voeding aan bod komt, zijn er vaak gemixte reacties. Waar de een juist heel positief is, gaan anderen soms flink in protest. Nu heeft rauwe voeding natuurlijk ook zo zijn nadelen, maar de genoemde argumenten berusten niet altijd op de (hele) waarheid.

 

In dit artikel bespreek ik een aantal veelgenoemde tegenargumenten en geef ik aan wat hier nu eigenlijk allemaal van waar is.

Zie ook: Rauwe voeding: De voor- en nadelen op een rij

 

Besmettingsgevaar voor de kat

Rauwe voeding bevat bacteriën en parasieten waar de kat ziek van wordt.

 

Allereerst een interessant feitje: In bewerkte voeding kan Salmonella (en andere ziekteverwekkers, zoals E. coli en Listeria) evengoed voorkomen als in rauwe voeding en er zijn al verschillende producten teruggeroepen door de fabrikant, vanwege deze bacteriën.

 

Katten die rauw vlees eten hebben een lagere pH van het maagzuur, ongeveer tussen de 1 en 2. De meeste ziekteverwekkers kunnen hier slecht tegen en worden daardoor uitgeschakeld of zelfs gedood. Daarbij hebben rauw etende katten vaak een betere weerstand in het maag-darmstelsel.

 

Doordat droogvoer en natvoer vaak zo steriel mogelijk worden geproduceerd, zal de kat minder gestimuleerd worden om een goede weerstand op te bouwen. Eventuele ziekteverwekkers die de maag overleven zullen dus minder snel echt schade aan kunnen richten en worden met de ontlasting weer afgevoerd.

 

Daarbij is het zo dat veel producten die worden gebruikt voor rauwe voeding, en dan zeker bij KVV (Kant en klaar Vers Vlees), langdurig ingevroren zijn geweest voor ze worden gevoerd. Ook dit schakelt een hoop ziekteverwekkers uit, zoals bijvoorbeeld lintwormen en rondwormen.

 

Uiteraard zijn er altijd risicogroepen. Zo kan het bij katten met een verlaagde weerstand (kittens, zieke dieren) inderdaad een risico zijn, maar daar moet in het algemeen meer voorzichtigheid bij geboden worden. Het is dan ook te allen tijde belangrijk om de conditie van de kat te monitoren, of het nu gaat om rauwe voeding of droogvoer en natvoer. [1] [2] [3] [4] [5]

Salmonella

Besmettingsgevaar voor de mens

De kat draagt bacteriën en parasieten bij zich waar wij ziek van worden.

 

Ja, er is een kans dat de voeding die de kat eet bepaalde ziekteverwekkers bevat en ja, er is een kans dat wij die ziekteverwekkers overnemen. Is het niet rechtstreeks van het vlees, dan wel vanuit de ontlasting. Maar die kans is er evengoed met ons eigen vlees.

 

Er is hierbij maar één woord om goed op te slaan en wat eigenlijk al in je hoofd had moeten zitten bij het beginnen aan dieren, en dat is ‘hygiëne’. Was je handen goed na contact met het vlees en de attributen, en was je handen goed na contact met de kattenbak. Dit is iets wat in de routine hoort te zitten, of het nu gaat om droogvoer, natvoer of rauwe voeding. Je doet dit immers bij je eigen eten ook (tenzij je graag een paprikaatje snijdt, nadat je je kip hebt gesneden).

 

En ja, natuurlijk zijn ook hier weer risicogroepen waar extra aandacht aan de hygiëne geschonken dient te worden. Denk hierbij aan kleine kinderen, ouderen en zieke mensen. Iedereen die in het algemeen vatbaarder is voor bepaalde infecties zal ook hierbij extra vatbaar zijn. [1] [2] [3] [4] [5]

 

> Ik wil hier graag iets aan toevoegen: Ik ben zelf iemand die is opgegroeid met dieren en het idee “laat maar zand eten”. Ondanks een lage tolerantie voor een aantal ziekteverwekkers wegens bepaalde medicatie, ben ik nog nóóit ziek geworden van de rauwe voeding van mijn katten. Mijn eigen kippenpoot daarentegen? Dat wel. Wat ik hier vooral mee wil zeggen, is: Blijf je gezond verstand gebruiken, dan is er veel minder aan de hand dan sommigen soms laten lijken.

 

Tekorten en groeipijn

Verse voeding is niet volledig. Het dier zal op langere termijn tekorten krijgen van essentiële voedingsstoffen en hierdoor veel problemen krijgen. Bij jonge dieren veroorzaakt deze onbalans groeipijnen.

 

Ook hier zit weer een kern van waarheid in. Er zijn namelijk mensen die onbezonnen beginnen aan rauwe voeding en eigenlijk niet weten waar ze mee bezig zijn. Dit geeft inderdaad problemen op de langere termijn. Zo zijn er bijvoorbeeld mensen die geen (of veel te weinig) bot geven (zie het punt hieronder ‘Bot is gevaarlijk’), waardoor de kat te maken krijgt met het “All Meat Syndrome”, een aandoening die invloed heeft op de botten en gewrichten.

 

Nu voert het grootste deel van de rauwe voerders KVV. Dit is een mix die is samengesteld op de behoeften van de kat en bestaat uit de juiste verhoudingen bot, orgaan en spiervlees, al dan niet aangevuld met vitaminen en mineralen. Hierbij geven de merken op zich ook hun eigen richtlijnen aan voor het creëren van een compleet dieet voor de kat (omdat dit per merk kan verschillen wegens verschillende samenstellingen). Wanneer deze richtlijnen worden gevolgd, kan het al bijna niet meer mis gaan.

 

Bij zelf samenstellen kan dit lastiger zijn. Belangrijk is dus dat hier niet aan wordt begonnen als de benodigde kennis dit nog niet toelaat. Wanneer zorgvuldig een dieet wordt samengesteld met de correcte achtergrondinformatie, is ook hier geen probleem wat ontbrekende voedingsstoffen betreft.

 

Jonge dieren

Bij jonge dieren is het nodig om goed te kijken naar het calciumgehalte en de verhouding met fosfor. Verkeerde verhoudingen kunnen inderdaad resulteren in een verstoorde groei en groeipijn, maar dit is niet in tegenstelling tot droogvoer, maar juist evenals met droogvoer. Ondanks dat deze voeding zorgvuldig is samengesteld door zogenaamde experts, blijken hier toch regelmatig problemen mee te zijn, kijkend naar groeipijnen.

 

Bij dit punt is het dus ook van belang om je voldoende in te lezen over de specifieke behoeften die horen bij de levensfase van het dier en dus goed te letten op de juiste verhoudingen wat vitaminen en mineralen betreft. Zoals bij elke manier van voeren moet je dus niet onbezonnen te werk gaan. [6] [7]

 

Bot is gevaarlijk

Botten splinteren als deze gegeten worden. Deze mogen niet aan een dier gegeven worden, aangezien ze vlijmscherp worden en zo voor perforaties kunnen zorgen. Ook blijven botten hangen in de keel en het maag-darmstelsel, waarna chirurgisch ingrijpen nodig is.

 

Dit is een combinatie van de klok wel horen luiden, maar niet weten waar de klepel hangt, en onbezonnen bezig zijn. Rauwe botten zijn namelijk helemaal niet zo hard als vaak wordt beweerd en behoren juist tot het natuurlijke dieet van een carnivoor (zie ook All Meat Syndrome). Om nog even extra duidelijkheid te geven: Dit gaat om rauwe botten die passen binnen het natuurlijke dieet van een kat.

 

Verhit bot is inderdaad levensgevaarlijk om aan je dier te geven. De structuur van het bot verandert bij verhitting, waardoor deze keihard wordt. Bij breken ontstaan scherpe puntjes die voor lelijke verwondingen kunnen zorgen. Ook is verhit bot veel moeilijker te verteren door het maagzuur, waardoor grotere delen in het darmstelsel terecht kunnen komen en voor obstructies en andere problemen kunnen zorgen.

 

Zoals eerder genoemd is het maagzuur van een vleeseter lager dan het maagzuur bij een plantaardig dieet. Dit is nodig om het bot goed te kunnen verteren. Het is dan ook verstandig om de vorm van bot aan te passen op het dieet van de kat.

 

Zo heeft een kat die enkel rauw eet weinig moeite met wat grotere botten, zoals kippenvleugels of eend, maar is het beter om een kat die voornamelijk droogvoer eet alleen de kleine, zachte botten voor te schotelen, zoals kippennekken of kwartel. Eventueel kunnen bepaalde botten kapot geslagen worden met een hamer, zodat de vertering wat makkelijker gaat door de kleinere stukjes.

 

Ook hier is het dus weer heel simpel: Denk na bij wat je doet en verdiep je in de materie. Pas de botten aan bij de ervaring en het dieet van de kat. Geef geen bewerkt bot en houd je aan de juiste verhoudingen, dan kunnen problemen heel simpel worden voorkomen. [8] [9]

Leeuw vlees bot

 

Teveel eiwitten

Het hoge eiwitgehalte in rauwe voeding is belastend voor de nieren. Daarbij geven de afbraakproducten een opstapeling van kankerverwekkende stoffen in de darmen.

 

Een hoog eiwitgehalte kan inderdaad belastend zijn voor de nieren, als deze van slechte kwaliteit zijn, zoals bewerkte eiwitten. Goede eiwitten zijn juist van essentieel belang voor een carnivoor. Rauwe voeding heeft minder afvalstoffen dan bewerkte voeding, waardoor de belasting voor de nieren juist veel minder is dan die bij bewerkte voeding.

 

Het punt van de kankerverwekkende stoffen is puur speculatie. Daarentegen is er wel onderzoek bekend (bij honden) die de vergelijking maakt tussen rauwe voeding en brokken, waarbij het percentage van de honden met kanker bij de honden op rauwe voeding aanzienlijk lager lag. Toeval? Mogelijk. Er zijn in in ieder geval ook geen bindende onderzoeken die het tegendeel kunnen aantonen. [10] [11]

Zie ook: De kwaliteit van eiwitten in commercieel kattenvoer.

 

Kosten

Verse voeding kost veel meer dan brokken en natvoer.

 

Het is maar net wat je met wat vergelijkt. Er is natuurlijk supergoedkoop droogvoer en natvoer en daar kan de goedkoopste vorm van rauw maar moeilijk aan tippen qua kosten, maar ik vind het eerlijker om goede voeding met goede voeding te vergelijken.

 

Kwalitatief droogvoer en natvoer zit al meer een prijskaartje aan. Wanneer je dit gaat vergelijken met KVV kom je vaak toch al wel gelijkwaardig uit. Bij zelf samenstellen vallen de kosten vaak lager uit, waardoor het zelfs een voordeligere keuze kan zijn.

 

Om te vergelijken is het dus het meest eerlijk om gelijkwaardige voeding met elkaar te vergelijken. Niet alleen droogvoer, maar ook natvoer. Pas dan kun je een eerlijk antwoord geven op het kostenplaatje van de verschillende dingen.

 

> Voorbeeld: Ik geef aan één van de katten een vrij prijzige vorm van droogvoer (onbeperkt), namelijk Acana, en hierbij drie keer per dag natvoer (van onder andere Thrive, Terra Faelis en Ziwi). De andere twee katten krijgen een vrij prijzige KVV (o.a. Carnivoer, Alaska en Haaksbarf), ook drie keer per dag. Ik ben hierbij voor één kat per maand meer kwijt aan natvoer en droogvoer dan voor twee katten aan KVV.

Piggybank

 

Brokken zijn beter voor het gebit

De textuur van brokken zorgt voor een effect vergelijkbaar met tandenpoetsen. De tanden worden geschuurd en er is hierdoor minder kans op tandplak en tandsteen.

 

Brokjes hebben geen positief effect op tandplak en tandsteen. Het tegendeel is waar. Tandplak wordt gevormd door de aanwezigheid van zetmeel en koolhydraten. Rauwe voeding bestaat uit vlees en heeft deze bestanddelen nauwelijks, in tegenstelling tot brokjes (en natvoer).

 

De schurende werking is ook maar weinig van waar. Brokjes zijn dusdanig broos dat ze bij een klein beetje druk al uit elkaar vallen. Ze zijn dus geen partij voor de puntige tanden van de kat. Daarbij hoopt het meeste vuil zich op lags de rand van het tandvlees, een punt waar de brokjes al helemaal niet meer komen.

Tanden kat op brok

Dit zijn de tanden van een kat die brok kreeg. Het rode tandvlees duidt op een fikse tandvleesontsteking.

 

KVV heeft dus al een voordeel als het gaat om voedingsstoffen die plaque veroorzaken. BARF heeft hierbij nog een bijkomend voordeel: De tanden moeten volledig in het vlees worden gezet. Buiten dat de aanmaak van plaque dus al minder is, is er ook nog de mechanische vorm van schoonmaken. Bovendien worden hierbij de kaakspieren gestimuleerd, waardoor deze sterker worden. [12]

Zie ook: Waarom brokjes niet helpen tegen tandplak bij katten.

 

Agressie

Bij dieren die bloed hebben geproefd, komt het oerinstinct terug. Ze worden hierdoor agressief en krijgen gedragsproblemen. Dit effect is onomkeerbaar.

 

Nu is dit vooral een veelgebruikt argument bij honden, omdat het vers voeren bij honden al langer speelt dan bij katten. Daarbij wordt een hond al sneller als gevaarlijk bestempeld dan een kat. Maar ook bij katten komt het steeds vaker naar boven.

 

Helaas zijn er voor zover ik kon vinden geen onderzoeken gedaan die dit zowel kunnen bevestigen als weerleggen, dus dit is grotendeels gebaseerd op mijn eigen ervaring en kennis, en op wat ik denk dat een foute interpretatie is van bepaalde signalen.

 

Bloed?

Allereerst wil ik een belangrijke fabel uit de lucht helpen: Het sap wat in vlees of orgaan zit, is geen bloed. Tijdens het slachtproces zal het dier leegbloeden, omdat bloed de kwaliteit van het vlees vermindert. Er zullen mogelijk restjes achterblijven, maar deze hoeveelheden zijn dusdanig laag dat deze te verwaarlozen zijn. [13]

 

Het vocht is voornamelijk water met voedingsstoffen en myoglobine. Dit laatste zorgt voor de rode kleur. Met ontdooien lekt er meestal wat van het vocht uit het vlees, waardoor dit wordt weggegooid. Doodzonde, want dit bevat juist hele belangrijke voedingsstoffen, zoals taurine, en is dus erg gezond. Lekker meevoeren dus!

 

Verschillende voeding

De belangrijkste vraag is dan: Is er inderdaad ander gedrag bij het eten van rauwe voeding dan bij droogvoer of natvoer? Of beter nog: Wat is de waarde die de kat hangt aan voeding? Is dit bij een bepaald type voeding of is voeding in het algemeen gewoon erg belangrijk?

 

Voedselagressie komt inderdaad voor bij katten, maar dit is zeker niet exclusief voor rauw gevoerde katten. Het is vaak een vorm van onzekerheid die voorkomt uit perioden van voedselschaarste. Voeding heeft hierdoor een hoge waarde voor de kat en zal als dusdanig worden beschermd. Mógelijk ziet de kat de rauwe voeding als waardevoller en zal dit het gedrag extra stimuleren. Mogelijk.

 

Het is dus belangrijk om te beseffen dat het geen nieuw gedrag is in een geval als dit, maar bestaand gedrag dat wordt verergerd door het soort voeding. In plaats van naar de voeding te kijken, is het dus handiger om naar de oorzaak van het gedrag te kijken.

 

De praktijk

Om een beter idee te geven van de verschillen tussen bepaalde signalen, zal ik een voorbeeld geven van de situatie bij mij thuis.

 

Ik heb een kater die vrij veel waarde hecht aan voer. Kat vleesOndanks dat is er bij “onherkenbaar” eten, zoals droogvoer, natvoer en KVV, zelden een reactie als een andere kat of ik in de buurt van het eten kom. Wanneer hij daarentegen prooidelen krijgt, wordt hij erg enthousiast.

Ik mag hem uit de hand voeren, zonder dat ik bang hoef te zijn voor tanden in mijn vingers, maar eenmaal de “prooi” bij hem, is het ook van hem. Het eten gaat met een mengeling van gegrom en gesmak (erg leuk geluid), maar dit houdt ook in dat een langslopende kat of een hand die in de buurt komt met een duidelijker gegrom wordt beantwoord.

 

Dan heb ik een poes die juist helemaal niet zo gefixeerd is op eten. Daarentegen is ze wél gesteld op rust tijdens het eten. Waar ze zich door mij vooral af laat leiden om later maar weer verder te gaan, laat ze aan de andere katten juist duidelijk weten (volledige lichaamstaal) dat ze haar niet moeten storen.

Hierbij laat ze vrij weinig verschil zien tussen wat voor eten ze krijgt, al zal ze bij iets wat ze minder lekker vindt wel sneller weglopen natuurlijk. Ik weet ook vrij zeker dat zij sneller zal slaan dan mijn kater, ondanks het gebrek aan geluid.

 

Ondanks dat beide katten op hun manier laten weten dat het hun eten is, zijn beide katten niet agressief. Ze geven alleen op een nette manier hun grenzen aan. Dit hoort bij het natuurlijke gedrag van de kat en is dus niet afhankelijk van de soort voeding die ze krijgen.

 

Conclusie

Natuurlijk komen de meeste opmerkingen niet zomaar uit de lucht gevallen, maar de volledige waarheid ligt toch weer net wat anders dan vaak wordt verteld. In plaats van dat de argumenten worden gebruikt als punten om gewoon goed over na te denken, worden ze nu gebruikt om af te laten schrikken. Persoonlijk vind ik dat erg jammer.

 

Ik blijf bij wat ik hierboven al een aantal keren heb aangehaald: Blijf nadenken bij wat je doet en blijf gewoon je volle verstand gebruiken. Blijf je verdiepen in wat je doet en de kans op problemen blijft minimaal.

Kat silhouette

Bronnen

[1] Multistate Outbreak of Human Salmonella Infections Caused by Contaminated Dry Dog Food (link)

[2] CDC: Pet Food Safety (link)

[3] Vets all natural: Gastric acidity, digesting bones, gut transit time and Salmonella (link)

[4] Feline nutrition: Gastric acidity. What, how and why? (link)

[5] Cat Centric: Salmonella, E. coli and Listeria, oh my! (link)

[6] Voerwijzer: Wat is een goede KVV? (link)

[7] Nutritionele Secundaire Hyperparathyreoïdie (NSH) (link)

[8] Effect of temperature on the fracture toughness of compact bone. (2007) (link)

[9] Feline Nutrition: Raw diets and cats, what about eating bones? (link)

[10] The raw feeding community: Are raw diets too high in protein? (link)

[11] Kanker bij honden (2013) (Bladder, M.)

[12] Feline nutrition: What dry food does to your cat’s teeth. (link)

[13] Het slachtproces (linkWaarschuwing: Bevat grafisch materiaal!

 

The raw feeding community: The science of raw pet food.

The raw feeding community: Common misconceptions about raw diets, a realistic view.

Voerwijzer: Is rauw voeren echt zo gevaarlijk?

 

Vond je dit artikel interessant?
Meld je dan aan voor meer tips en de nieuwste blogs.
Plus de download "In 4 stappen kattenvoer beoordelen".

*Geen spam!

Wist je dat... Je kunt PurrfectCat ook volgen op Facebook!

5 reacties:

  1. Ik heb een poes die 30 Nov 9 jaar is geworden.
    Ze is 20 Nov 2017 gesteriliseerd.
    Nu krijgt ze bij mij al een jaar lang elke dag 3 kippen nekjes,2 in de middag en 1 in de avond en daarnaast staan er altijd brokjes.
    Ik kon altijd werkelijk alles met haar doen maar sinds een goeie 3 weken is ze sneller geïrriteerd,snauwt vrij snel en heeft een hele gevoelige plek aan de rechterkant precies naast haar staartaanzet.
    Normaal kon ik daar vrij ruw krabbelen en zachtjes tikken,zoals veel katten dat lekker vinden,ging zij ook helemaal op haar tenen staan maar dat is dus niet meer.
    Ze reageert erop alsof het pijn doet.
    Ze likt ook veel meer aan haar achterzijde.
    De ene dag reageert ze wel,de andere dag weer niet en fan ineens weer een beetje.

    Nu leek het een week geleden even weg te zijn en dacht ik dat ze misschien een spier had verrekt want als ik ook maar net haar haartjes aanraak en ze trekt haar rugspieren aan,dan reageerde ze zo heftig.

    Nu is het toch weer terug en ben gaan zoeken of het met haar urine,nieren of blaasgruis oid te maken kan hebben en las over een te hoog calciumgehalte in de urine.

    Aangezien ze elke dag alleen maar kippen nekjes en brokjes eet vraag ik me dus af of er iets met haar urine kan zijn door de calcium die ze uit de kippen nekjes haalt.

    Heeft iemand hier een antwoord op en wat meer info of dit het geval kan zijn ?

    Ik stop sowieso nu met de kippen nekjes en ze krijgt weer geeoon blikvoer,waardoor ze hopelijk ook extra gaat drinken en meer gaat plassen om evntueel gruis uit te plassen.

    Maar ik hoor graag of mijn gedachte hierover juist is en wat ik nog meer zou kunnen doen ?
    Krijgt ze idd teveel kiooen nekjes en daardoor teveel calcium binnen ?

    Groetjes Daantje en Moppie (de poes)

    • Allereerst lijkt ze pijn te hebben, en daarom is het belangrijk dat je een dierenarts raadpleegt. Deze kan haar goed onderzoeken, eventueel urine en/of bloedonderzoek doen, en op basis daarvan een diagnose stellen. Dat is erg belangrijk, want de oorzaak bepaald de eventuele behandeling, en wij kunnen geen diagnose stellen.

      —–

      Wat betreft de kippennekjes en calciumgehalte een reactie van Kim:
      Wat je bij een te hoog calciumgehalte vaak zit, is dat de ontlasting erg hard wordt. Dit resulteert in bijvoorbeeld krijtpoep (droge, wit/grijze drollen die verpulveren) of zelfs verstopping. Ik zou het zelf eerder in die trant gaan zoeken, ik vind zelf 3 kippennekken op een dag gecombineerd met een “complete” voeding (die dus ook weer calcium bevat) erg veel namelijk.

      Ik zal als voorbeeld mijn eigen situatie erbij pakken: Ik voer in principe 2 maaltijden KVV en 1 maaltijd iets anders. Nu zit mijn KVV vrij hoog in calcium (nog niet vergelijkbaar met een kippennek) en als ik hier een botmaaltijd aan toevoeg, zoals een kippennek, resulteert dat vrij snel in een dag niet kunnen poepen en overloopdiarree. Wil ik zoiets kunnen voeren, moet ik dus een maaltijd KVV vervangen door iets laag in calcium.
      Hiervoor voerde ik een KVV die dit probleem niet gaf, op basis daarvan is het menu van de 3e maaltijd ook samengesteld toen der tijd. Ik gaf toen ongeveer 1x per 5 maaltijden kippennek.

      Persoonlijk zou ik dus terug gaan denken hoe het poepgedrag was en in hoeverre dit is veranderd nu je bent overgeschakeld op natvoer ipv nekken. Ik denk zelf dat het probleem eerder daar zal zitten. (Buiten de darmen zou je ook eens kunnen kijken of er geen probleem zit bij de anaalklieren.)

  2. Hoi, wij hebben de katten twee keer zo ziek gehad met braken en ontlasting en na onderzoek bij de dierenarts kwam niets naar voren. Daardoor hebben wij toch bedacht dat de enige overeenkomst KVV is (carnibest en de tweede keer van Tinlo. Tot de ziekteperiode gingen ze fantastisch op kvv, nu weer een tijd op brok en natvoer en we ervaren vooral problemen (met name in gebit, ontlasting, overgewicht maar ook een alvleesklier ontstoken. Ik twijfel dus om weer over te stappen op kvv. Maar vindt het erg lastig op welke ik moet overstappen. Ook omdat een van mijn katten een intolerantie voor gevogelte heeft ontwikkelt en na veel probeersels alleen kalf en tonijn wil eten.

    Kom jij naast een natvoer-vergelijking toevallig ook met een kvv-vergelijking? En hoe weet ik of deze volledig zijn qua vitamine/mineralen, gezien dit vaak niet of niet volledig wordt gedeeld op de labels. Ook het omrekenen van nat naar droog gaat net even wat moeilijker of niet, doordat toch niet alle info altijd gedeeld wordt.

    • Hi José,

      Een vergelijking en beoordeling van KVV’s staat wel op de planning voor dit jaar.
      Als je twijfelt over de samenstelling, kun je ook altijd een mailtje sturen naar de producent.

      Groetjes,
      Marilyn

    • Dag Jose,

      Allereerst wil ik ingaan op het braken en de diarree. Om te achterhalen waar dit vandaan komt, is het handig om te weten of dit in de overstap fase is gebeurd of dat dit op een later moment is gekomen (eventueel in combinatie met andere factoren).
      Verder is het handig om te weten welke diersoorten je hebt gegeven. Als de kat bijvoorbeeld al gevoelig was voor bepaalde diersoorten, zal dit ongeacht het merk verkeerd gaan.

      Hoe heb je laten testen op de gevogelte intolerantie? Ik vind dit een erg breed begrip, waar vaak enkel kip mee wordt bedoeld, maar waardoor veel andere opties wel worden afgeschreven. Wanneer je bang bent voor verschillende intoleranties, kan het een idee zijn om sowieso te starten met een eliminatiedieet. Dan begin je met een diersoort waarvan je zeker weet dat dit goed valt en hou je dit minimaal 6 weken aan.

      De meest “veilige” optie om compleet te voeren is een merk zoeken met premix. In veel gevallen kun je deze op zichzelf voeren, al blijft variëren altijd een aanrader (na de eliminatie dan toch). Een nadeel aan premix: Het is wel een puntje wat allergie kan triggeren (al geloof ik dat dit bij intolerantie meevalt). Merken met een premix zijn helaas dan weer merken die je hebt geprobeerd, zoals Carnibest en Tinlo’s BARFmenu.
      Een andere optie is compleet door analyse, maar deze moet je vaak toch nagaan bij het merk zelf. Soms geven ze dit aan op de site, soms moet je ze hier even voor contacteren. Een nadeel hierbij: Zulke mixen bevatten vaak kip. Tamro Kat zou moeten voldoen aan compleet en zonder kip. Het bevat wel eend.

      Welke merken brok en natvoer geef je eigenlijk? Want daar zit natuurlijk ook weer een wereld van verschil in. Ook met richtlijnen van wat je moet voeren enzo..

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *