Kan het voeren van prooidier het welzijn en gebit van katten verbeteren?

Cheetah liggendAl een behoorlijke tijd geleden, 1990, werd een interessant onderzoek gepubliceerd. Bond en Lindberg onderzochten hoe cheetahs reageerden op voeren van karkassen. Daarvoor keken ze eetgedrag van de cheetahs.

 

Zij stellen dat voeding niet alleen een voedingswaarde heeft (metabolisch), maar ook voor psychologisch welzijn en tandgezondheid kan/moet zorgen. Het zou het dier actief houden.

 

Alhoewel het gaat om een kleinschalig onderzoek, zijn de resultaten interessant in de vertaling naar onze huiskatten. In hoeverre is de voeding die wij ze aanbieden stimulerend?

 

Het onderzoek: Cheetahs krijgen karkassen

In een dierentuin werden vijf cheetahs voor 21 dagen (in 1986) gefilmd en geobserveerd. In die tijd konden ze wennen aan de camera en observant. Tevens werden er 14 meetpunten opgesteld.

 

Cheetahs voergedrag bij karkas

 

Vervolgens werden vijf cheetahs op 31 willekeurige dagen gefilmd en geobserveerd. Op basis van de video en een digitale timer werden de bovenstaand punten die met tijd te maken houden gemeten.

 

Twee cheetahs kregen het gewone commerciële voer, bestaande uit gemalen vlees (wat wij KVV noemen, lijkend op gehakt). De andere 3 kregen de karkassen van rund foetus of een ander gelijkmatig karkas. Een van deze cheetahs was niet afgespeend op karkas.

 

Resultaat: Meer kauwen en interactie

De cheetahs die de karkassen kregen roken langer aan de prooi. Daarnaast kauwen ze vaker voordat ze een stuk doorslikten en werd er langer gedaan over een stuk afkauwen. Waar de commercieel gevoerde cheetahs hun eten meer oplikten met hun tong, moesten de karkas gevoerde cheetahs hun snijtanden flink gebruiken. In totaal waren de cheetahs die karkas kregen dan ook langer bezig met hun eten.

 

Gedacht wordt dat dit zowel effect heeft op het psychologische welzijn als voor de gezondheid van hebit.

 

Stress, verveling en eten

In het wild zijn carnivoren bezig met hun prooi te kiezen, te vangen en vervolgens op te eten. Dit proces is hun natuurlijke gedrag en dagbesteding. Bij het aanbieden van het karkas viel het de onderzoekers op dat de cheetahs regelmatig hun positie veranderden om een stuk vlees af te kunnen scheuren.

 

Dit proces kan de mentale uitdaging bieden die katten nodig heeft tegen verveling. Tevens werkt kauwen bij mensen stressverlagend – wie eet heeft geen bedreiging. Mogelijk dat dit bij katten ook zo werkt.

 

Gebit en proodieren

Tevens kauwen de cheetahs op de karkassen meer en moesten ze meer moeite doen om een stuk vlees af te scheuren. Beiden zorgen voor het volledig en doelmatig gebruik van het hele gebit. Zodoende worden de kaakspieren getraind en het tandvlees gemasseerd. Deze ‘hassle factor’ zou daardoor helpen bij een betere gezondheid van het gebit.

 

“Although cheetahs fed the commercial diet readily approached their food, they displayed a decreased interest in feeding and demonstrated little if any possessiveness with regard to the food within their bowls. The texture of the commercial diet does not lend itself to ripping or tearing by the animals and requires no use of their carnassial molars to shear off portions to eat; formulated diets lack what Fagan (1980) refers to as the “hassle factor”. Although handling time with the commercial diet is minimal, cheetahs often left large portions uneaten.”

 

Cheetah eet van karkas

 

Hoe kunnen we dit gebruiken voor het voeren van onze huiskatten?

Mentale uitdaging is erg belangrijk voor katten, zeker katten die binnen gehouden worden. Dit onderzoek, alhoewel klein, geeft aanknopingspunten in hoe we onze katten mentaal kunnen stimuleren.

 

Het aanbieden van kuikens of muizen

In het wild vangen katten kleine prooidieren. Vervolgens worden die, min of meer letterlijk, opgegeten met huid en haar. Hierin zit een proces van scheuren en kauwen. Het hele gebit wordt gebruikt. Dit is vergelijkbaar met het karkas dat de cheetahs kregen. Tevens hebben de katten een bezigheid wat ze in het wild ook bezig houdt. Meer over vleesbotten kun je hier lezen.

 

Voerpuzzels

Mogelijk kunnen ook voerpuzzels helpen bij de mentale uitdaging. In het bakje is het verkrijgen en eten van het voer weinig aan. Verveling en stress kunnen worden tegen gegaan door puzzels te gebruiken waaruit je kat het eten moet halen. Deze worden vaak gebruikt in combinatie met brokjes, maar er zijn zeker ook voerpuzzels voor natvoer (en die zijn ook te gebruiken bij kvv – wel goed schoon maken nadien).

Cheetah met jong hertje

Alhoewel we geen levende prooien hoeven aan te bieden, kunnen we wel proberen het voeren uitdagend te maken.

 

Conclusie: Voeding voor voedingswaarde, welzijn én tanden

Bij de cheetahs zien we duidelijk dat we voeding niet alleen voor de metabolische waarde hoeven te gebruiken, maar ook de andere effecten dienen mee te nemen.

 

Voor onze eigen katten kunnen we het daarom interessanter maken dan alleen brokjes in een bakje. Af en toe een kuiken of muis en commercieel voer aanbieden in een voerpuzzel kan enorm helpen je kat bezig te houden en mentaal uit te dagen. Maak het hem maar eens ietsjes moeilijker om te eten in plaats van het simpele bakje!

Pootje PurrfectCat

Onderzoek: Carcass Feeding of Captive Cheetahs (acinonyx jubatus): the Effects of a Naturalistic Feeding Program on Oral Health and Psychological Well-being (1990 – abstract)

Vond je dit artikel interessant?
Meld je dan aan voor meer tips en de nieuwste blogs.
Plus de download "In 4 stappen kattenvoer beoordelen".

*Geen spam!

Wist je dat... Je kunt PurrfectCat ook volgen op Facebook!

2 reacties:

  1. Hier ben ik het absoluut niet mee eens. Ik heb zelf fretten en dat zijn ook carnivoren. Echter mogen zij geen vlees vanwege de grote sterfgevallen en na onderzoek blijkt dit te zijn veroorzaakt door de bacteriën in het prooivoer. Pas na authopsie wordt alles duidelijk maar is aan het diertje, buiten wat bekende symptomen, niets ernstigs te zien.

    Omdat fretten in vrijwel alle opzichten, qua gedrag en eten, hetzelfde is als een kat zou ik prooi en KVV ten strengste afraden.

    • In hoeverre katten en fretten hetzelfde zijn kan ik niet zeggen, want ik weet niets over fretten.

      De update lezende, merk ik dat er eigenlijk maar weinig echte informatie gegeven wordt. Zo wordt gezegd dat in rauw vlees bacterie a, b en c wordt aangetroffen en omdat dit ook bij de autopsie zo was, wordt dit direct aan elkaar gelinkt. Maar andere mogelijke oorzaken worden niet bekeken (of genoemd).

      Echter wordt er later in die update ook gesproken dat men door tekort aan SPF muizen is overgestapt naar prooimuizen uit het buitenland, waarbij pathogeen onderzoek mogelijk minder van belang was. Er wordt niet ingegaan op de gevolgen daarvan.

      Ook wordt er niet ingegaan op algehele antibiotica resistentie van bacteriën die in het algemeen aan de hand is – niet per se alleen bij rauw gevoerde fretten.

      Een excerpt zegt verder: “De normale darmflora van vaak nog heel jonge fretten wordt ernstig om zeep geholpen door de vieze bacteriën die in de rauwvoeding en muizen zitten”. Dit is opmerkelijk, want in het wild eten ze ook muizen neem ik aan. Dan zouden ze die bacteriën toch ook aan moeten kunnen?

      Tevens worden er bacteriën zoals salmonella in brokken gevonden, en ook dat leidt tot het terugroepen van de voeding, maar dat wordt vaak niet genoemd.

      Ik ben het met je eens dat met rauw vlees er altijd voorzichtig gedaan moet worden. Zeker bij kwetsbare groepen, zowel mens als dier.

      Kim behandelt bacteriën ook in haar stuk over vooroordelen over rauw (zie hier).

      Daarnaast nog even een aanvullende reactie van Kim:

      Ik begin ook even met het punt: Ik weet maar weinig van fretten. Ik kan dus niet oordelen in hoeverre katten en fretten identiek zijn, zoals dit bij bijvoorbeeld katten en honden ook regelmatig wordt geclaimd. Ik kan wél specifiek op katten ingaan.

      Prooidieren en rauwe voeding uit Nederland worden regelmatig gecontroleerd op verschillende pathogenen. Belangrijke distributeurs van dit soort voeding zorgen ook voor gecontroleerde kweek en voeren zelf ook met enige regelmaat controles uit.
      De omstandigheden hier zijn dus niet vergelijkbaar met “dubieuze prooien” uit het buitenland.

      Natuurlijk kan het weleens voorkomen dat rauwe voeding bepaalde “resistente” pathogenen voorkomen (alsof dit ook maar enige invloed heeft op de verwerking ervan..), maar dat betekent niet dat het dier, in dit geval de kat, daar ook per see ziek van wordt.

      Onderzoeken die aantonen dat pathogenen zijn gevonden in het darmstelsel zijn daarbij ook niet bepaald spectaculair. Ze zullen immers op een manier het lichaam moeten verlaten (en het is al langer bekend dat rauwgevoerde dieren pathogenen uit kunnen scheiden, maar zelf kerngezond zijn).

      Buiten dat katten een prima verwerking hebben van de pathogenen (maagzuur, darmweerstand, noem maar op), hebben ze ook nog eens een snelle verwerking van hun voeding. Tegen de tijd dat bacteriën zich dusdanig hebben vermenigvuldigd om enige schade aan te richten, ligt de drol alweer in de kattenbak.

      Pathogenen worden vaak gebruikt om deze manier van voeren af te kraken. Een aantal jaren terug was het dat de pathogenen de dieren ziek zouden maken, tegenwoordig richten ze zich meer op dat de pathogenen óns ziek zouden maken. Die omschakeling is ook niet voor niks gemaakt.

      Wat het geval bij de fretten is, weet ik niet. Ik weet wel dat ík persoonlijk nooit dubieuze producten zou voeren. Zoals met elke vorm van voeren is het belangrijk om na te blijven denken bij wat je doet. Alles heeft risico’s en veel van die risico’s kun je zelf in grote mate beperken.

      Ook in het wild eten ze prooidieren waarin bacteriën zitten, en als ze dan zwak zouden worden gaan ze dood. En als de dieren niet meer tegen hun natuurlijke dieet kunnen, zal daar ook wel ergens iets niet kloppen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *